Friday, March 9, 2012

വാനപ്രസ്ഥം

മഴക്കാലത്തെ ഒരു ദിവസം പോലെ
ജീവിതം.
കാലിന്റെ തള്ളവിരല്‍ ഊമ്പി
എട്ടും പൊട്ടും തിരിയാത്ത പ്രഭാതം.
കാമം കത്തിയെരിയുന്ന ഉച്ച
വിശപ്പിന്റെ ക്ഷുഭിതയൌവനമാണ്..

മടക്കയാത്രയിലെ ഇടത്താവളം
സായാഹ്നം.
കാര്‍ പോര്ച്ചോ, തോഴുത്തോ
വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട സ്വപ്നങ്ങളുടെ
സൂക്ഷിപ്പ്‌ പുരകള്‍ ആകാം.

കണ്ണില്ലാത്തവന് ഇടി മുഴക്കതിന്റെ
സംഗീതവും
കാതില്ലാത്തവന് മിന്നല്‍ പിണരിന്റെ
നീല മഞ്ഞചിത്രങ്ങളും
കണ്ണും കാതും ഇല്ലാത്തവന്റെ
മുടിയില്‍ കൊണ്ടുവന്നു അമ്മയെപ്പോലെ തലോടുന്നത്
രാത്രിമഴയുടെ ഔദാര്യമാണ്..