Monday, May 21, 2012

വിട

സഖി,
മുടിയഴിച്ചിട്ടു ആര്‍ത്തലച്ചു പെയ്ത ശേഷം
നിന്റെ ഇരുണ്ട ദേഹത്ത് കദമ്പപ്പൂക്കള്‍ വിരിയുമ്പോള്‍
ഒരു കുഞ്ഞായി, ഞാന്‍ വീണ്ടും  വരും.
നീ എന്നെ ചേര്‍ത്ത് പിടിക്കണം,
മുല തരണം,
ഉറക്കം വരാത്ത രാത്രികളില്‍
ചാണകത്തിന്റെ ഗന്ധം പേറുന്ന കാറ്റിനെ അയചെന്നെ
ഓര്‍മ്മകളില്‍ നനയ്ക്കണം.
എന്നും രാവിലെ പാണി കൊട്ടി ഉണര്‍ത്തണം
കഴിഞ്ഞ തവണ വാക്ക് തന്ന പോലെ ഇന്ന് ബസ്സ് കയറുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ നനയ്ക്കില്ല.
കാടിന്റെ പച്ചയില്‍ ഒരു മഞ്ഞപ്പോട്ടു പോലെ
എന്റെ ബസ്സ് അലിഞ്ഞു ചേരുമ്പോള്‍
മുത്താറി ഉണക്കാന്‍ ഇട്ട റോഡരികില്‍ നിന്ന്
നീയെന്നെ കൈ വീശി കാണിക്കണം..
ഞാന്‍ നോക്കിയിരിക്കും.
വിട.

No comments:

Post a Comment